Doorgaan naar hoofdcontent

Een beetje verliefd




“Wie van jullie heeft wel eens vlinders in zijn buik gehad?” Voorzichtig stak een meisje in de yogales haar vinger op. Ja, dat was al weer een tijd geleden, maar ze kon zich nog wel herinneren hoe dat voelde. Ze had geen honger meer, dacht veel aan hem, was op school aan het dagdromen, maar had ook het gevoel dat ze de hele wereld aankon. Ik vertelde over de eerste verliefdheid van mijn zoon. Hij was vier en zijn buurmeisje van vijf zag hem niet eens staan. Zeker niet toen hij haar in de speeltuin vol bravoure durfde te vertellen dat hij wel een heel grote piemel had.

Luisteren naar je hart
Het gesprek ging verder in de les: hoe voel je dat de ander ook iets met jou wil? Dat was simpel: je luistert toch naar je hart. Want als je naar je hoofd zou luisteren of je buik, dan zou je misschien met iemand gaan omdat hij een brommer heeft. Of omdat al je vriendinnen het al een keer hebben gedaan en je denkt dat het zo hoort. Of omdat hij het aan je vraagt. Ik vertelde de kinderen over loverboys en vol afgrijzen luisterden ze mee. Jongens die eigenlijk pooiers blijken te zijn, je alles geven en je vervolgens dwingen seks te hebben met andere jongens. Nee, dat zouden ze nooit doen. Na afloop van de les bleven er nog een paar meiden achter in het lokaal. Om te vertellen op wie ze verliefd waren.

Elke week zoenen
‘Mam, ik heb verkering”, vertelde dochter Rosalie met een grote grijns op haar gezicht tijdens het ontbijt. “Oh’. Ik had al gemerkt dat ze ’s morgens om 8 uur al naar school ging, om nog even op het plein te spelen en na school bleef ze ook nog even hangen. Of gingen ze met elkaar repeteren voor het toneelstuk dat ze op school zouden uitvoeren. De verliefdheid speelde al een tijdje, maar zowel Rosalie als haar broer Jerome hadden het nog even stil gehouden voor ons. Vol enthousiasme vertelde ze over hoe leuk hij was en dat haar vriendin voor haar verkering had gevraagd en dat hij toen “Ja” had gezegd. Ik vroeg haar wat verkering dan precies was? “Nou dan ga je een keer per week met elkaar zoenen.”

Ik ook op jou
In mijn herinnering ging ik terug naar mijn eerste verliefdheid op de basisschool. Ik durfde het hem niet te vertellen. Was daar veel te verlegen voor. Maar ik vond hem wel heel leuk en wilde graag bij hem in de buurt zijn. Jaren later ontmoette ik hem weer op de schoolreunie. Ik voelde direct weer de vlinders in mijn buik. Mijn vriendin duwde me in zijn richting: “Nu kun je het hem toch wel vertellen?” Ik nam eerst een paar slokken van mijn biertje en met rode koontjes op de wangen stapte ik dan eindelijk op hem af. Stotterend vertelde ik over de verliefdheid en na een minuut stilte vertelde hij me dat hij ook heel lang verliefd op mij was geweest. Maar het niet durfde te zeggen.

Dokter Corrie
Terug naar de verliefdheid van mijn dochter. ’s Avonds voor het slapen gaan doen we met de kinderen regelmatig wat yogaoefeningen. Rustig naar binnen keren om zo de dag af te sluiten. Ik had mijn nieuwe lava-lamp neergezet en dochter Rosalie zat er al een paar minuten naar te kijken. Er ontstonden steeds nieuwe vormen in de lamp door de warmte en samen fantaseerden we over wat het zou kunnen zijn. “Zou het ook iets met liefde te maken kunnen hebben? Echte liefde?”, vroeg ik na een paar minuten. We zagen hoe de vormen zich in elkaar versmolten en hoe daar ook weer nieuwe vormen uit ontstonden. En zo ontstond een gesprek over hoe mooi seksualiteit kan zijn. Hoe je een kunt worden met elkaar en dat daar zelfs weer nieuwe vormen uit kunnen ontstaan. “Zo heeft dokter Corrie (schooltv) het nog niet uitgelegd”, verzuchtte Rosalie.

Seksuele opvoeding
Toen ze in bed lag, bleef ik nog even zitten op mijn yogamatje. En ik bedacht dat je  ervoor kunt kiezen om de seksuele opvoeding van je kind aan anderen over kunt laten. Aan dokter Corrie bijvoorbeeld. Misschien vind je het lastig om erover te praten, of hebben jouw ouders er ook niets over verteld. Of ga je er gemakshalve van uit dat je kind alles al weet. Gehoord van vrienden, of op school. Gezien op televisie of op internet. De vraag is wel wat ze dan hebben gezien en in welke mate het hun beeld op seksualiteit beïnvloedt. De dames die zich in videoclips uit de kleren doen, de schuttingtaal, de machtsspelletjes, hoe je een condoom om moet doen, of over de bloemen en de bijtjes? Je kunt al vroeg  beginnen met seksuele voorlichting en het samen gaan verkennen als iets normaals.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dus je bent er klaar mee?

“Dus je bent er klaar mee?”, vatte dochter Rosalie mijn verhaal kort en bondig samen, terwijl ze om zich heen keek. Ik zat tegenover haar in een gezellig eettentje op de Amsterdamse Zeedijk. We hadden allebei lekkere broodjes besteld. Zij met een grote kop warme chocolademelk, ik met een kopje gemberthee. Ik voelde een schrikachtig-gevoel van binnen bij haar samenvatting van mijn relaas en viel even stil. Gedachten vlogen door mijn hoofd. Was ik er wel klaar mee? Klaar met al die prachtige mensen die ik de afgelopen jaren dankbaar had mogen begeleiden. Of was ik er juist klaar voor? Vijftien jaar geleden was ik er ook klaar voor. Ik werkte nog als manager in het bedrijfsleven en las in een artikel in de Intermediair iets over vakantiekampen voor kinderen in de Verenigde Staten. Kampen waar kinderen spelenderwijs konden werken aan sociaal-emotionele vaardigheden. Dat zag ik wel zitten, om een dergelijk concept naar Nederland te halen. Ik besloot mijn baan op te zeggen, een eigen...

Ik kan het (nog) niet

Gehaast kwam ze binnen rennen: dochter Rosalie. Het was maandagmiddag en dat betekende: paardrijles! Terwijl ze samen met haar vriendinnetje aan tafel zat, meldde ze me tussen neus en lippen door: "Mam, ik moest heel hard huilen in de klas." Ik hoorde de bibber in haar stem, maar reageerde niet direct. Waarop haar vriendinnetje aanvulde: "Echt heel erg hoor, ze kon niet eens meer ademhalen." Er viel een verwachtingsvolle stilte. "Ooh", zei ik. En Rosalie vertelde over wat er die ochtend was gebeurd. Ze hadden rekenen en meester had haar een vraag gesteld. ze wist het antwoord opeens niet meer, kreeg het benauwd en moest toen dus heel hard huilen. "Meester begreep het", voegde ze er aan toe en ik besloot het even te laten rusten. Ik kan niet rekenen 's Avonds bij het naar bed gaan, vertelde ik over al die keren dat ik het antwoord even niet meer wist. Vroeger op school, maar ook nu heb ik nog wel eens een black out. Het  lijkt wel of mijn h...

Wie liet daar een scheet?

“Hoeveel hebben jullie gespeeld vanochtend?” Ik hoorde de deur open gaan en de jongens kwamen al keuvelend binnen. Voor de yogales moest er altijd nog van alles besproken worden: de voetbalwedstrijd die ze hadden gespeeld die ochtend, nieuwe games en sinds kort ook meisjes. Maar dit keer zaten ze wel heel snel op hun yogakussentje en keken ze me verwachtingsvol aan. Het was heel stil, verdacht stil. Ik sloot de deur en liep rustig naar mijn eigen yogamatje. Toen ik plaats nam op het kussentje hoorde ik een keiharde scheet. “Oh jee”, bracht ik uit, want het was wel duidelijk dat de scheet bij mij vandaan kwam. “Tja, dat kan gebeuren. Als je bepaalde yogahoudingen langere tijd aan houdt, kan dat effect hebben op je darmen. Ik heb wel eens meegemaakt dat iemand na het beoefenen van een pranayama, direct buikkrampen kreeg en naar de wc moest en diarree had.” De jongens lagen dubbel van het lachen en ik lachte mee. “parinama”, schoot me te binnen. En dat had ik regelmatig nodig bij ...